ถนนสายที่ไม่ได้เลิก ~ Poem
posted on 13 Jan 2008 11:28 by karagade in Poem
The Road Not Taken.
Robert Frost (1874-1963). Mountain
Interval. 1920.
TWO roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;
5
Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim,
Because it was grassy and wanted wear;
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,
10
And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted if I should ever come back.
15
I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I-
I took the one less traveled by,
And that has made all the difference.
20
...
สองสายถนนที่เป็นทางแยก ในป่าสีเหลือง ...
น่าเศร้าใจที่ฉันไปอาจเลือกเดินทั้งสองทางได้ ...
มีฉันเพียงคนเดียว ... ยืนนิ่งอยู่นาน
...
และมองไปตามเส้นทางเบื้องหน้าให้ไกลที่สุด ...
มองไปยังทางที่หักโค้งที่พงหญ้า ...
แล้วฉันก็เลือกอีกเส้นทางหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะสวยงาม ...
และบางที ก็น่าจะป็นเส้นทางที่ดีด้วยซ้ำ
...
เพราะมันเต็มไปด้วยหญ้าที่ต้องการการเหยียบย่ำ ...
แม้ว่าการเดินทางผ่านพงหญ้าแห่งนั้น ...
จะเป็นการเหยียบย่ำทำลายมากพอๆกัน ...
และในรุ่งเช้าที่ทางแยกนั้น ...
ใบไม้ยังคงอยู่นิ่งไร้รอยเหยียบย่ำ ...
โอ้... ฉันอยากเก็บทางสายแรกไว้เพื่อวันอื่น
...
ฉันก็รู้ว่าทางอีกสายหนึ่งก็จะนำทางเราไปเรื่อยๆ ...
แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ฉันจะได้เดินย้อนกลับมาหรือไม่ ...
ฉันคงจะกล่าวถึงเรื่องนี้พร้อมกับเสียงถอนใจ ...
เมื่อถึงเวลาที่ฉันแก่ตัวลง ...
ทางแยกสองสายในป่านั้น ... และฉัน ...
ฉันได้เลือกเดินในทางสายที่ไม่ค่อยมีคนเลือกเดิน ...
และนั่นก็คือการสร้างทุกๆความแตกต่าง ...
~ * ~
คนเราส่วนใหญ่ มักเลือกที่จะเดินตามทางที่มีคนมากมายเหยียบย่ำไปแล้ว
นั่นก็เพราะ "ความกลัว"
...
กลัวที่จะแตกต่าง ... กลัวคนมองว่าแปลก
และจะไม่เป็นที่ยอมรับของคนรอบข้าง
และกลัวว่าจะถูกตัดออกจากระบบในที่สุด ...
กลัวความผิดพลาด ... เพราะเราไม่มีความเชื่อมั่นได้ว่า
...
ทางที่เราเลือกเดินไปนั้นจะปลอดภัย มั่นคง ... หากแต่เราลืมคิดไปว่า
...
ความผิดพลาดทั้งหลายนั้น เป็นสิ่งที่เราทุกคน ต้องเผชิญ
และเป็นปัจจัยสำคัญในการเติบโตของ ทั้งทางร่างกายและจิตใจ ...
ความแตกต่างก็เช่นกัน มันไม่ใช่ความผิดปกติ ...
แต่เป็นสิทธิ์โดยชอบธรรมของเรา
ต่างหากที่จะสร้างหรือไม่สร้างความแตกต่างนั้น เราทุกคนเกิดมาพร้อมกับ
ความคิดของตัวเอง ... จึงไม่แปลกที่เราจะมีความคิดไม่เหมือนใคร
และแน่นอนว่า ...
การที่เรามีความคิดเป็นตัวเองย่อมดีกว่าการถูกครอบงำโดยความคิดของคนอื่น...
ณ จุดหนึ่งของชีวิต เมื่อเราหันมองย้อนมา
เราอาจเห็นความผิดพลาด ความบกพร่อง
ในหลายสิ่งหลายอย่างที่เราได้ทำไป
แต่อย่างหนึ่งที่เราจะไม่เสียใจคือ ...
เราได้ตัดสินใจเลือกทางของเราเอง และถึงแม้จะผิดหรือถูก ...
นั่นก็คือสิ่งที่เราจะยอมรับได้เพราะเราเลือกเอง ...
และอย่างน้อยที่สุดเราก็ได้เรียนรู้จากข้อผิดพลาดนั้น
...
*
*
*
ฟังเพลงนี้กันคะ ... ชิงช้าสวรรค์ by playground ...
อยากให้ฟังอ่ะคะ อิอิ ...
edit @ 13 Jan 2008 21:33:46 by If I can stop one Heart from breaking!
edit @ 13 Jan 2008 21:48:08 by If I can stop one Heart from breaking!
รักนะ เด็กฉลาด 
แต่ก็ยอมรับในการตัดสินใจของตัวเองไม่ว่าทางนั้นจะเป็นอย่างไร
#1 By ire_u on 2008-01-13 18:09